... starszą panią, której dopiero co pomogliśmy. Gdy nas zobaczyła, także się zdziwiła. Pierwsza odezwała się mama.
-Witajcie. Widzę, że coś się miedzy wami zmieniło w tym czasie- uśmiechnęła się, kiedy zobaczyła, że trzymamy się za ręce- Ally poznaj swoją babcię.
-Mamo, ale my się już znamy-powiedziałam
-Prawda, Ally i ten młodzieniec pomogli mi, gdy jakiś młokos zabrał mi torebkę. Dzięki nim ją odzyskałam.
Opowiedzieliśmy zdumionym rodzicom tą historię.
-Dobrze postąpiliście, ale to było trochę niebezpieczne. Dobrze, że był przy tobie Austin. Chłopcze jesteś idealnym kandydatem na naszego zięcia- tata zwrócił się do blondyna
-Tato!-krzyknęłam
-Wybacz skarbie, ale widać, że coś do siebie czujecie. Prawda?
-W sumie, coś między nami faktycznie jest- powiedziałam
Pogadaliśmy jeszcze trochę. Muszę przyznać, że faktycznie coś do niego czuję, a on do mnie. Porozmawiałam z babcią. Okazało się, że przyjechała do nas z Los Angeles, bo straciła tam dom z powodu pożaru i przyjechała do nas po pomoc.
-W sumie mamo mogłabyś z nami zamieszkać, tylko gdzie? Wszystkie pokoje są albo zajęte, albo są tam jakieś rzeczy, które zajmują sporo przestrzeni.-powiedziała moja mama
-Mam pewien pomysł. Babcia mogłaby zamieszkać w moim pokoju, aż sobie nie znajdzie jakiegoś domu-zaproponowalam
-A gdzie ty będziesz mieszkać?-spytał tata
-Myślałam, że może u Austina. Oczywiście jeśli się zgodzisz Austin.
-Nie wiem czy to dobry pomysł zostawić was samych tak długo-powiedział tata- jeszcze coś przeskrobiecie
-Oj, no pozwólcie jej. Dziewczyna chce się po prostu wyszaleć, zasłużyła sobie-powiedziała babcia
-No dobrze-powiedzieli rodzice
-Ally, ja też się zgadzam. To kiedy idziemy po twoje rzeczy?-spytał Austin
W pewnej chwili przyszedł mi sms od naszych przyjaciół, że nie mogą przyjść. No trudno-pomyślałam Powiedziałam też o tym Austinowi. Rodzice poszli pomagać babci z bagażami, a my poszliśmy po moje rzeczy. Oczywiście wszystkich nie wezmę. Wzięłam trochę ubrań, komórkę, mój zeszyt gdzie zapisuję piosenki i trochę innych rzeczy. Resztę przedmiotów schowałam w schowku, by nikt się do nich nie dobrał. Pożegnaliśmy się z moją rodziną i ruszyliśmy do domu blondyna.
sobota, 21 września 2013
czwartek, 19 września 2013
Rozdział 17
Wstaliśmy razem około 3.30, nie mogliśmy spać. Usiedliśmy na łóżku.
-Jak się spało księżniczko?-blondyn objął mnie w tali
-Dobrze, mój ty księciu z bajki.
-Jaki tam książę? Może chłopak, który cię bardzo lubi, nie jakiś tam książę.
-Tylko bardzo lubi?-spytałam zawiedziona
-A może coś więcej niż tylko lubi?-mruknął mi do ucha i uśmiechnął się
Posprzeczaliśmy się jeszcze chwilę i poszliśmy się przebrać. Zeszliśmy na dół i zrobiliśmy po cichu sałatkę i naleśniki, bo tęskniliśmy za nimi. Zjedliśmy je i wyszliśmy pobiegać. Zmusiłam się i przebiegłam kilometr. Blondyn mi pogratulował i sam przebiegł cztery. Trochę słabo przy nim wypadam, no ale cóż. Następnie poszliśmy na lody. Szliśmy tam trzymając się za ręce. Gdy doszliśmy i zamówiliśmy chciałam za siebie zapłacić, ale Austin mnie powstrzymał.
-Zapłacę Alluś, dobrze?
Zapłacił. Gdy zjedliśmy była 7.00. Powoli kierowaliśmy się do naszego domu, gdy ujrzeliśmy jakiegoś chłopaka, który akurat wyrywał starszej pani torebkę. Szybko zadzwoniłam na policję z mojej komórki, a Austin pobiegł za młodym bandytą. Miał z może 16, 17 lat. Blondyn szybko dopadł tego chłopaka, złapał za rękę i przewrócił na ziemię. Wzięłam torebkę i zwróciłam ją właścicielce. Ta była nam bardzo wdzięczna. Mówiła, że idzie odwiedzić rodzinę, której dawno już nie widziała. Pożegnałam ją i ruszyłam do brązowookiego. Ten wyraźnie silniejszy od uciekiniera z łatwością go trzymał. W końcu przyjechała policja i zabrała go ze sobą. Podziękowali nam. My tymczasem poszliśmy do mojego domu. Dziś sobota, więc sklep jest zamknięty. Austin także nie pracuje. Zadzwoniliśmy po Deza i Trish. Mają niedługo przyjść. Już dochodziliśmy.
-Okazuje się, że więcej spędzam u ciebie w domu niż we własnym.- powiedział blondyn
-W sumie racja. Aż tak ci ze mną dobrze?
-Nawet lepiej niż dobrze. Aż za dobrze- mruknął
Weszliśmy do domu trzymając się za ręce i rozmawiając. Weszliśmy do kuchni, a tam zobaczyliśmy...
Witajcie. Rozdział krótszy niż zwykle, ale chciałam by ten rozdział był poświęcony uczuciom naszej pary. I te, jak widać powoli rozwijają się w coś większego. A kogo spotkali w domu Ally? To już w sobotę.
Pozdrawiam
-Jak się spało księżniczko?-blondyn objął mnie w tali
-Dobrze, mój ty księciu z bajki.
-Jaki tam książę? Może chłopak, który cię bardzo lubi, nie jakiś tam książę.
-Tylko bardzo lubi?-spytałam zawiedziona
-A może coś więcej niż tylko lubi?-mruknął mi do ucha i uśmiechnął się
Posprzeczaliśmy się jeszcze chwilę i poszliśmy się przebrać. Zeszliśmy na dół i zrobiliśmy po cichu sałatkę i naleśniki, bo tęskniliśmy za nimi. Zjedliśmy je i wyszliśmy pobiegać. Zmusiłam się i przebiegłam kilometr. Blondyn mi pogratulował i sam przebiegł cztery. Trochę słabo przy nim wypadam, no ale cóż. Następnie poszliśmy na lody. Szliśmy tam trzymając się za ręce. Gdy doszliśmy i zamówiliśmy chciałam za siebie zapłacić, ale Austin mnie powstrzymał.
-Zapłacę Alluś, dobrze?
Zapłacił. Gdy zjedliśmy była 7.00. Powoli kierowaliśmy się do naszego domu, gdy ujrzeliśmy jakiegoś chłopaka, który akurat wyrywał starszej pani torebkę. Szybko zadzwoniłam na policję z mojej komórki, a Austin pobiegł za młodym bandytą. Miał z może 16, 17 lat. Blondyn szybko dopadł tego chłopaka, złapał za rękę i przewrócił na ziemię. Wzięłam torebkę i zwróciłam ją właścicielce. Ta była nam bardzo wdzięczna. Mówiła, że idzie odwiedzić rodzinę, której dawno już nie widziała. Pożegnałam ją i ruszyłam do brązowookiego. Ten wyraźnie silniejszy od uciekiniera z łatwością go trzymał. W końcu przyjechała policja i zabrała go ze sobą. Podziękowali nam. My tymczasem poszliśmy do mojego domu. Dziś sobota, więc sklep jest zamknięty. Austin także nie pracuje. Zadzwoniliśmy po Deza i Trish. Mają niedługo przyjść. Już dochodziliśmy.
-Okazuje się, że więcej spędzam u ciebie w domu niż we własnym.- powiedział blondyn
-W sumie racja. Aż tak ci ze mną dobrze?
-Nawet lepiej niż dobrze. Aż za dobrze- mruknął
Weszliśmy do domu trzymając się za ręce i rozmawiając. Weszliśmy do kuchni, a tam zobaczyliśmy...
Witajcie. Rozdział krótszy niż zwykle, ale chciałam by ten rozdział był poświęcony uczuciom naszej pary. I te, jak widać powoli rozwijają się w coś większego. A kogo spotkali w domu Ally? To już w sobotę.
Pozdrawiam
wtorek, 17 września 2013
Rozdział 16
Wstaliśmy razem o 4.30. Chcieliśmy iść razem pobiegać. Wstaliśmy i zeszliśmy na dół. Kiedy rodzice zobaczyli Austina trochę się zdziwili, ale zaraz im wyjaśniłam, że nie robiliśmy nic złego. To ich trochę uspokoiło. Zjedliśmy razem śniadanie. Później poszliśmy pobiegać. Muszę przyznać, że trochę lepiej sobie radzę. Chłopak musiał później iść do pracy, ja także, chociaż nie mam jeszcze 18 lat jak blondyn, ale nadal muszę pomagać rodzicom w sklepie. Gdy poszłam wraz z rodzicami do sklepu, trochę się zdziwiliśmy, bo przed sklepem stał spory tłum ludzi. Pytali się o jasnowłosego chłopaka, który wczoraj zaśpiewał w naszym sklepie. Wyjaśniłam im całą sprawę, a oni przy okazji poszli kupić parę rzeczy w sklepie. ''Austin to dobra reklama'' powiedział tata. W sumie kiedyś mieliśmy pomysł czy nie zorganizować mu jakiś występów. To może się udać. W międzyczasie klientów przybywało. Przyszli także Dez i Trish.
-Cześć Ally. Gdzie Austin?-spytał Dez
-W pracy.
-No faktycznie. My mamy jeszcze po 17 lat, a on już 18. Do kiedy on pracuje?
-W sumie o różnych porach. Dziś jest jego pierwszy dzień to wróci wcześniej. Za jakieś 20 minut powinien już skończyć.
Przyjaciele pomogli mi uporać się z klientami. Nagle do sklepu wszedł Austin z podbitym prawym okiem.
-Co się stało?-podeszłam do niego i dotknęłam jego opuchlizny
-Auć-jęknął chłopak
-Przepraszam. Co się stało?
-W klubie, jacyś ludzie zaczęli bójkę to musiałem ich rozdzielić. Byłem od nich większy i silniejszy, ale i tak oberwałem.
Byłam zdania, że chłopak powinien zmienić pracę, ale on zaprzeczył. Poszłam po lód dla chłopaka. Podałam mu i przyłożył sobie go pod oko. Powiedziałam im potem o ludziach którzy stali pod sklepem i o pomyśle z występem. Spodobał się im. Zrobiło się późno i zamknęliśmy sklep. Dez i Trish poszli do domów. Austin został. Kiedy rodzice go zobaczyli przybiegli do niego i spytali co się stało. Zmęczeni opowiedzieliśmy im to zdarzenie. Zjedliśmy po sałatce i poszliśmy na górę. Rodzice powiedzieli byśmy byli grzeczni ech...Gdy się przebraliśmy [ ja w różową bluzkę i różowe spodenki, a chłopak w czarne bokserki ] poszliśmy oglądać film. Jakąś komedię, przy której dosłownie płakaliśmy ze śmiechu. Gdy skończyliśmy ogarnęło nas zmęczenie, zaproponowałam byśmy poszli spać tym razem na łóżku. Chłopak się zgodził i już po chwili zasnęliśmy wtuleni w siebie.
-Cześć Ally. Gdzie Austin?-spytał Dez
-W pracy.
-No faktycznie. My mamy jeszcze po 17 lat, a on już 18. Do kiedy on pracuje?
-W sumie o różnych porach. Dziś jest jego pierwszy dzień to wróci wcześniej. Za jakieś 20 minut powinien już skończyć.
Przyjaciele pomogli mi uporać się z klientami. Nagle do sklepu wszedł Austin z podbitym prawym okiem.
-Co się stało?-podeszłam do niego i dotknęłam jego opuchlizny
-Auć-jęknął chłopak
-Przepraszam. Co się stało?
-W klubie, jacyś ludzie zaczęli bójkę to musiałem ich rozdzielić. Byłem od nich większy i silniejszy, ale i tak oberwałem.
Byłam zdania, że chłopak powinien zmienić pracę, ale on zaprzeczył. Poszłam po lód dla chłopaka. Podałam mu i przyłożył sobie go pod oko. Powiedziałam im potem o ludziach którzy stali pod sklepem i o pomyśle z występem. Spodobał się im. Zrobiło się późno i zamknęliśmy sklep. Dez i Trish poszli do domów. Austin został. Kiedy rodzice go zobaczyli przybiegli do niego i spytali co się stało. Zmęczeni opowiedzieliśmy im to zdarzenie. Zjedliśmy po sałatce i poszliśmy na górę. Rodzice powiedzieli byśmy byli grzeczni ech...Gdy się przebraliśmy [ ja w różową bluzkę i różowe spodenki, a chłopak w czarne bokserki ] poszliśmy oglądać film. Jakąś komedię, przy której dosłownie płakaliśmy ze śmiechu. Gdy skończyliśmy ogarnęło nas zmęczenie, zaproponowałam byśmy poszli spać tym razem na łóżku. Chłopak się zgodził i już po chwili zasnęliśmy wtuleni w siebie.
niedziela, 15 września 2013
Rozdział 15
Obudziłam się dość wcześnie, bo o 4.30. Chciałam trochę dziś pobiegać tak jak blondyn. Poszłam się ubrać, umyć i wyszłam. Poszłam biegać tam gdzie wczoraj. Zgadnijcie kogo spotkałam. Austina!
-O cześć Alluś. Przyszłaś pobiegać?-spytał
-A co robię?-odpowiedziałam zmęczona
-Ile przebiegłaś?
-560 metrów.
-Nie martw się pobiegasz tak parę razy i przebiegniesz ten dystans bez żadnego wysiłku. Tak jak ja. Już teraz umiem przebiec bez zmęczenia ponad 3 kilometry i staram się ten dystans zwiększać. Tobie radzę zrobić to samo.
Pobiegaliśmy tak jeszcze chwilkę i poszliśmy do mnie. Zjedliśmy po sałatce, co dla mnie łatwe nie było bo byłam potwornie głodna.
-Słuchaj Ally. Nie musisz biegać i jeść sałatek jeśli nie chcesz-powiedział
-Wiem, ale chcę mieć lepszą kondycję. Wiem, że raczej tobie nie dorównam, ale spróbuję.
-Dobrze, tak trzymać!
Pogadaliśmy tak jeszcze chwilę, ale blondyn musiał iść załatwiać formalności związane z pracą ochroniarza w klubie. W końcu przyszli Dez i Trish, wraz ze swymi prezentami. Poszliśmy do sklepu i zaczęliśmy go ozdabiać. Zawieszałam właśnie wielki napis ''Wszystkiego najlepszego z okazji 18 urodzin Austin'', gdy przyszli moi rodzice. Spytali czy nie potrzeba nam pomocy. Odpowiedzieliśmy, że nie. W końcu skończyliśmy. Tym razem wszyscy byliśmy odpowiedzialni za przekąski, obędzie się bez psiej karmy. Gdy skończyliśmy całą robotę poszliśmy się przebrać. Ubrałam długą, czerwoną sukienkę i czarne szpilki. Trish ubrała czarno-białą sukienkę i różowe buty na obcasie. Dez ubrał czarne spodnie i bluzkę w kratkę oraz czerwone buty. Położyliśmy prezenty na stoliku w rogu. Moi rodzice wyszli do restauracji na kolację, bo nie chcieli nam przeszkadzać. Przygotowaliśmy mikrofon i piosenki, chciałam by blondyn zaśpiewał moją piosenkę i dziś miały być tańce. Może uda nam się przekonać Deza i Trish, by ze sobą zatańczyli. Zadzwoniłam do blondyna, żeby przyszedł do sklepu, powiedziałam też, żeby się ładnie ubrał. Zdziwił się, ale obiecał, ze zaraz będzie. Zgasiliśmy światło, ukryliśmy się i czekaliśmy. W końcu blondyn przyszedł i zaświecił światło. Wtedy wyskoczyliśmy i krzyknęliśmy niespodzianka. Wtedy blondyn prawie się wywrócił z wrażenia. Podszedł do nas i każdego przytulił. Mnie przytulał najdłużej. Chłopak ubrany był w elegancki, ciemno-niebieski garnitur i czarne buty. Puściliśmy muzykę. Udało się nam przekonać Deza i Trish, by ze sobą zatańczyli, ale widać było, że robią to z niechęcią. Potem przyszła nasza kolej. Ten taniec był magiczny. Cały czas patrzyliśmy sobie w oczy. Wtedy nagle on zaczął się do mnie zbliżać. Ja także, ale wtedy skończyła się piosenka. Reszta przyjaciół popatrzyła na nas. Trish chciała coś powiedzieć, ale Dez krzyknął, że pora otwierać prezenty. Gdy chłopcy byli zajęci prezentami, Dez tłumaczył Austinowi od kogo jest jaki prezent, Trish mnie zaczepiła, w sprawie tańca. Pytała się co to było. Ja że nie wiem o co chodzi. Posprzeczałyśmy się jeszcze trochę, w końcu odpuściła, ale na koniec powiedziała, że coś między nami jest. Muszę przyznać, że ma rację, coś do niego czuję, ale co jeśli on nie czuje tego samego do mnie?
Nadeszła chwila wręczenia piosenki. Austin wziął ją ode mnie i poszedł zaśpiewać. Kiedy śpiewał do sklepu zaczęli przychodzić różni ludzie. Gdy blondyn skończył rozległy się brawa. Biły je dziesiątki ludzi. Ale w końcu impreza się skończyła. Każdy musiał iść do swojego domu, ale solenizant został jeszcze u mnie. Poszliśmy oglądać film i razem zasnęliśmy.
-O cześć Alluś. Przyszłaś pobiegać?-spytał
-A co robię?-odpowiedziałam zmęczona
-Ile przebiegłaś?
-560 metrów.
-Nie martw się pobiegasz tak parę razy i przebiegniesz ten dystans bez żadnego wysiłku. Tak jak ja. Już teraz umiem przebiec bez zmęczenia ponad 3 kilometry i staram się ten dystans zwiększać. Tobie radzę zrobić to samo.
Pobiegaliśmy tak jeszcze chwilkę i poszliśmy do mnie. Zjedliśmy po sałatce, co dla mnie łatwe nie było bo byłam potwornie głodna.
-Słuchaj Ally. Nie musisz biegać i jeść sałatek jeśli nie chcesz-powiedział
-Wiem, ale chcę mieć lepszą kondycję. Wiem, że raczej tobie nie dorównam, ale spróbuję.
-Dobrze, tak trzymać!
Pogadaliśmy tak jeszcze chwilę, ale blondyn musiał iść załatwiać formalności związane z pracą ochroniarza w klubie. W końcu przyszli Dez i Trish, wraz ze swymi prezentami. Poszliśmy do sklepu i zaczęliśmy go ozdabiać. Zawieszałam właśnie wielki napis ''Wszystkiego najlepszego z okazji 18 urodzin Austin'', gdy przyszli moi rodzice. Spytali czy nie potrzeba nam pomocy. Odpowiedzieliśmy, że nie. W końcu skończyliśmy. Tym razem wszyscy byliśmy odpowiedzialni za przekąski, obędzie się bez psiej karmy. Gdy skończyliśmy całą robotę poszliśmy się przebrać. Ubrałam długą, czerwoną sukienkę i czarne szpilki. Trish ubrała czarno-białą sukienkę i różowe buty na obcasie. Dez ubrał czarne spodnie i bluzkę w kratkę oraz czerwone buty. Położyliśmy prezenty na stoliku w rogu. Moi rodzice wyszli do restauracji na kolację, bo nie chcieli nam przeszkadzać. Przygotowaliśmy mikrofon i piosenki, chciałam by blondyn zaśpiewał moją piosenkę i dziś miały być tańce. Może uda nam się przekonać Deza i Trish, by ze sobą zatańczyli. Zadzwoniłam do blondyna, żeby przyszedł do sklepu, powiedziałam też, żeby się ładnie ubrał. Zdziwił się, ale obiecał, ze zaraz będzie. Zgasiliśmy światło, ukryliśmy się i czekaliśmy. W końcu blondyn przyszedł i zaświecił światło. Wtedy wyskoczyliśmy i krzyknęliśmy niespodzianka. Wtedy blondyn prawie się wywrócił z wrażenia. Podszedł do nas i każdego przytulił. Mnie przytulał najdłużej. Chłopak ubrany był w elegancki, ciemno-niebieski garnitur i czarne buty. Puściliśmy muzykę. Udało się nam przekonać Deza i Trish, by ze sobą zatańczyli, ale widać było, że robią to z niechęcią. Potem przyszła nasza kolej. Ten taniec był magiczny. Cały czas patrzyliśmy sobie w oczy. Wtedy nagle on zaczął się do mnie zbliżać. Ja także, ale wtedy skończyła się piosenka. Reszta przyjaciół popatrzyła na nas. Trish chciała coś powiedzieć, ale Dez krzyknął, że pora otwierać prezenty. Gdy chłopcy byli zajęci prezentami, Dez tłumaczył Austinowi od kogo jest jaki prezent, Trish mnie zaczepiła, w sprawie tańca. Pytała się co to było. Ja że nie wiem o co chodzi. Posprzeczałyśmy się jeszcze trochę, w końcu odpuściła, ale na koniec powiedziała, że coś między nami jest. Muszę przyznać, że ma rację, coś do niego czuję, ale co jeśli on nie czuje tego samego do mnie?
Nadeszła chwila wręczenia piosenki. Austin wziął ją ode mnie i poszedł zaśpiewać. Kiedy śpiewał do sklepu zaczęli przychodzić różni ludzie. Gdy blondyn skończył rozległy się brawa. Biły je dziesiątki ludzi. Ale w końcu impreza się skończyła. Każdy musiał iść do swojego domu, ale solenizant został jeszcze u mnie. Poszliśmy oglądać film i razem zasnęliśmy.
sobota, 14 września 2013
Rozdział 14
Obudził mnie blondyn. Zobaczyłam, że była godzina 4.30.
-Co tak wcześnie?-ziewnęłam
-Jak tak zawsze wstaję. Chyba chciałaś ze mną iść pobiegać?
-No tak, czekaj tylko się ubiorę-powiedziałam
Ubrałam szary dres i sportowe buty w podobnym kolorze. Blondyn ubrał czerwone spodenki, biały podkoszulek i czarne buty. Wyszliśmy. Muszę przyznać, że nie jestem przyzwyczajona do takiego wysiłku, bo już po 500 metrach dostałam zadyszki. Za to Austin przebiegł ten dystans bez najmniejszego wysiłku czy zmęczenie.
-Oj moja panno. Muszę się za ciebie poważnie wziąć -powiedział-
-Ja już rady nie daję, a ty przebiegłeś to bez najmniejszego wysiłku, jak?
-Biegam tak codziennie, albo chodzę na siłownię. Myślisz, że skąd jestem taki wysportowany?
Musiałam przyznać mu rację. Chyba też zacznę robić podobnie. Wróciliśmy do domu chłopaka. Poszłam się przebrać, a blondyn w tym czasie robił śniadanie. Oczywiście naleśniki. Ich zapach roznosił się po całym domu. Zeszłam na dół i razem zaczęliśmy jeść. Gdy skończyliśmy zadzwoniła moja komórka. Odebrałam. Dzwoniła Trish. Chciała byśmy spotkały się w sklepie. Chciała też bym nie brała ze sobą Austina.
-Kto dzwonił?-spytał myjąc naczynia
-Eee... Nikt ważny. Muszę iść. Cześć-powiedziałam
-Cześć
Wyszłam z moimi rzeczami i doszłam do sklepu. Byli tam Trish i Dez.
-Cześć Ally. Chcieliśmy coś wiedzieć. Masz prezent dla blondyna?-zaczęła Trish
-Właśnie dziś miałam po niego iść. To gitara. A wy co macie?-spytałam
-Ja mam nowy zegarek, a Dez kurs prawa jazdy. Ally, a gdzie robimy mu imprezę?
-Wiesz, nie zastanawiałam się nad tym, ale może w sklepie?
-Dobry pomysł. Idziemy po tą gitarę?
Weszliśmy do sklepu, a tam byli moi rodzice. Okazało się, że przyjechali trochę wcześniej. Pozwolili mi wziąć jedną z gitar. Oczywiście zapłaciłam za nią. Instrument był czerwono-czarny, powinien mu się spodobać. Zgodzili się też by w sklepie odbyła się impreza dla blondyna. Z tej okazji napisałam nową piosenkę dla blondyna. Nazywa się ''Double Take''. Gdy wszystko zorganizowaliśmy zadzwonił telefon.
-Halo?-zaczęłam
-Twój kolega jest w niezłych tarapatach-powiedział nieznany głos
-Halo, kto mówi?
-Ktoś kogo dobrze znasz. Twój blond kochaś ma coś mojego i zamierzam to odzyskać za wszelką cenę-rozłączył się
Zdziwiło mnie to i zmartwiło, ale chyba wiem kto dzwonił. Ten brunet ciągle nas prześladuje. Ale nie wiem o co mu chodziło.Hm ''coś mojego''-przypomniałam sobie jego słowa . Jutro są urodziny blondyna, nie będę go tym martwić. Ale jaki kochaś? Jesteśmy tylko przyjaciółmi, chyba...
Gdy zrobiło się późno poszłam do mojego pokoju i zasnęłam.
Witajcie. Rozdział trochę później niż zazwyczaj, ale oglądałam ''Teen Beach Movie''. Naprawdę niezły. Dajcie znać w komentarzach jak wam się podobał i ile desek naliczyliście.
Pozdrawiam.
-Co tak wcześnie?-ziewnęłam
-Jak tak zawsze wstaję. Chyba chciałaś ze mną iść pobiegać?
-No tak, czekaj tylko się ubiorę-powiedziałam
Ubrałam szary dres i sportowe buty w podobnym kolorze. Blondyn ubrał czerwone spodenki, biały podkoszulek i czarne buty. Wyszliśmy. Muszę przyznać, że nie jestem przyzwyczajona do takiego wysiłku, bo już po 500 metrach dostałam zadyszki. Za to Austin przebiegł ten dystans bez najmniejszego wysiłku czy zmęczenie.
-Oj moja panno. Muszę się za ciebie poważnie wziąć -powiedział-
-Ja już rady nie daję, a ty przebiegłeś to bez najmniejszego wysiłku, jak?
-Biegam tak codziennie, albo chodzę na siłownię. Myślisz, że skąd jestem taki wysportowany?
Musiałam przyznać mu rację. Chyba też zacznę robić podobnie. Wróciliśmy do domu chłopaka. Poszłam się przebrać, a blondyn w tym czasie robił śniadanie. Oczywiście naleśniki. Ich zapach roznosił się po całym domu. Zeszłam na dół i razem zaczęliśmy jeść. Gdy skończyliśmy zadzwoniła moja komórka. Odebrałam. Dzwoniła Trish. Chciała byśmy spotkały się w sklepie. Chciała też bym nie brała ze sobą Austina.
-Kto dzwonił?-spytał myjąc naczynia
-Eee... Nikt ważny. Muszę iść. Cześć-powiedziałam
-Cześć
Wyszłam z moimi rzeczami i doszłam do sklepu. Byli tam Trish i Dez.
-Cześć Ally. Chcieliśmy coś wiedzieć. Masz prezent dla blondyna?-zaczęła Trish
-Właśnie dziś miałam po niego iść. To gitara. A wy co macie?-spytałam
-Ja mam nowy zegarek, a Dez kurs prawa jazdy. Ally, a gdzie robimy mu imprezę?
-Wiesz, nie zastanawiałam się nad tym, ale może w sklepie?
-Dobry pomysł. Idziemy po tą gitarę?
Weszliśmy do sklepu, a tam byli moi rodzice. Okazało się, że przyjechali trochę wcześniej. Pozwolili mi wziąć jedną z gitar. Oczywiście zapłaciłam za nią. Instrument był czerwono-czarny, powinien mu się spodobać. Zgodzili się też by w sklepie odbyła się impreza dla blondyna. Z tej okazji napisałam nową piosenkę dla blondyna. Nazywa się ''Double Take''. Gdy wszystko zorganizowaliśmy zadzwonił telefon.
-Halo?-zaczęłam
-Twój kolega jest w niezłych tarapatach-powiedział nieznany głos
-Halo, kto mówi?
-Ktoś kogo dobrze znasz. Twój blond kochaś ma coś mojego i zamierzam to odzyskać za wszelką cenę-rozłączył się
Zdziwiło mnie to i zmartwiło, ale chyba wiem kto dzwonił. Ten brunet ciągle nas prześladuje. Ale nie wiem o co mu chodziło.Hm ''coś mojego''-przypomniałam sobie jego słowa . Jutro są urodziny blondyna, nie będę go tym martwić. Ale jaki kochaś? Jesteśmy tylko przyjaciółmi, chyba...
Gdy zrobiło się późno poszłam do mojego pokoju i zasnęłam.
Witajcie. Rozdział trochę później niż zazwyczaj, ale oglądałam ''Teen Beach Movie''. Naprawdę niezły. Dajcie znać w komentarzach jak wam się podobał i ile desek naliczyliście.
Pozdrawiam.
czwartek, 12 września 2013
Rozdział 13
...domu blondyna. Odebrał.
-Słucham?-zaczął- Włamanie, ale jak...? No dobrze, dobrze, już idę. Dziękuję- skończył
-Czy coś się stało?-spytałam
-Do mojego domu było włamanie.
-Ale jak to?
-Właśnie nie wiem. Idę tam.
-Austin, idę z tobą.
Zamknęłam dom i poszliśmy. Mój dom jest obok jego, więc szybko tam dotarliśmy. Obok domu stał policyjny radiowóz. Weszliśmy do środka. Wnętrze domu było straszne. Wszędzie były porozwalane rzeczy. Meble były całe, ale szafki było pootwierane. Na podłodze wśród innych rzeczy blondyna leżało zdjęcie przedstawiające cztery osoby. Pewnie był tam Austin i jego rodzice, ale kim był ten drugi blondyn, najwyraźniej młodszy od mojego przyjaciela. Nagle chłopak podniósł to zdjęcie, popatrzył na nie i zobaczyłam jedną łzę spływającą po pękniętej ramce zdjęcia. Blondyn otarł swoją łzę. Ja niewiele myśląc przytuliłam go i razem usiedliśmy na podłodze.
-Przykro mi, że widzisz mnie w takim stanie Ally - powiedział - Musiało się to stać akurat przed moimi urodzinami?- Popatrzył na mnie, już nie płakał, ale widać było jego czerwone oczy.
-Nie martw się, znajdziemy sprawcę.
-Szkoda, że nie ma już moich rodziców. Oni umieli by pomóc.
-Może już ich nie ma, ale masz Deza, Trish i mnie- przytuliłam go, ale coś mi się przypomniało - Austin, co to za chłopak na zdjęciu?
-To był mój brat Riker. On też podobno zginął w tym wypadku.
Pogadaliśmy tak jeszcze chwilę. Podszedł do nas policjant i popytał o parę szczegółów. Okazało się, że blondyn zamknął drzwi, ale włamywacz musiał jakoś nimi wejść, bo były otwarte. W pewnej chwili przyszli nasi przyjaciele. Dez bardzo się zdziwił widząc, że jego najlepszy przyjaciel płakał, ale zrozumieli to, gdy im wyjaśniliśmy co się stało. Austin zaproponował czy nie zostalibyśmy u niego na noc. Oczywiście się zgodziłam, ale reszta musiała iść. Gdy wszyscy sobie poszli weszliśmy do środka posprzątać. Szybko skończyliśmy i poszliśmy kończyć piosenkę. U chłopaka w domu jest wiele instrumentów. Co dziwne nie uległy one zniszczeniu. Wspólnie zaśpiewaliśmy ''Na na na'' przy pianinie i wyszło świetnie. Wróciłam się jeszcze do domu po strój kąpielowy i piżamę. Poszliśmy na basen blondyna. Ja oczywiście się opalałam, ale chłopak nie chciał mi na to pozwolić. Wrzucił mnie do wody i skoczył tam razem ze mną. Wyszliśmy z wody i zła zaczęłam go gonić. Humor najwyraźniej mu się poprawił. Zagnałam go z powrotem do basenu. Gdy stał na krawędzi popchnęłam go lekko i wpadł do wody. Wtedy nagle pociągnął mnie ze sobą. I tak dzień minął nam na dokuczaniu sobie nawzajem. W końcu weszliśmy do środka, ponieważ było już ciemno. Poszliśmy przebrać się w piżamy. Ja ubrałam różową piżamę, a on tylko czerwone bokserki.
-Nie przeszkadza ci, że jestem tak ubrany?- spytał- Ale ja zawsze chodzę tak spać.
-Nie no, w porządku. -odpowiedziałam
Poszliśmy sobie przygotować kolację. Austin zrobił nam naleśniki. Urodzony z niego kucharz.
-Bardzo dobre-powiedziałam
-Tja. W sumie racja, ale rano będę musiał chwilę pobiegać, żeby spalić te kalorie.
-Mogę pobiec z tobą-zaproponowałam
Zgodził się. Po skończonym posiłku poszliśmy oglądać film. Oczywiście horror. Jak zawsze ze strachu wtulałam się w blondyna, gdy nagle usłyszeliśmy jakiś hałas. Wyłączyliśmy telewizor i poszliśmy to sprawdzić. Zobaczyliśmy, że ktoś chodzi po ogrodzie i przy basenie. Blondyn wyszedł, chociaż mu to odradzałam. Gdy włamywacz zobaczył Austina od razu uciekł. Zobaczyłam tylko, że uciekinier był brunetem. To nie mógł być przypadek- pomyślałam. Po dokładnym zamknięciu domu poszliśmy skończyć film i zasnęliśmy wtuleni w siebie.
Witajcie. Rozdział o wiele dłuższy ale to tym razem, bo miałam wenę twórczą. Widzę, że lista obserwatorów się powiększa. Bardzo mnie to cieszy, bo to znaczy, że przybywa też czytelników. Dziękuję tym którzy wklejali linki tego bloga do komentarzy pod innymi blogami. Pozdrawiam i komentujcie.
-Słucham?-zaczął- Włamanie, ale jak...? No dobrze, dobrze, już idę. Dziękuję- skończył
-Czy coś się stało?-spytałam
-Do mojego domu było włamanie.
-Ale jak to?
-Właśnie nie wiem. Idę tam.
-Austin, idę z tobą.
Zamknęłam dom i poszliśmy. Mój dom jest obok jego, więc szybko tam dotarliśmy. Obok domu stał policyjny radiowóz. Weszliśmy do środka. Wnętrze domu było straszne. Wszędzie były porozwalane rzeczy. Meble były całe, ale szafki było pootwierane. Na podłodze wśród innych rzeczy blondyna leżało zdjęcie przedstawiające cztery osoby. Pewnie był tam Austin i jego rodzice, ale kim był ten drugi blondyn, najwyraźniej młodszy od mojego przyjaciela. Nagle chłopak podniósł to zdjęcie, popatrzył na nie i zobaczyłam jedną łzę spływającą po pękniętej ramce zdjęcia. Blondyn otarł swoją łzę. Ja niewiele myśląc przytuliłam go i razem usiedliśmy na podłodze.
-Przykro mi, że widzisz mnie w takim stanie Ally - powiedział - Musiało się to stać akurat przed moimi urodzinami?- Popatrzył na mnie, już nie płakał, ale widać było jego czerwone oczy.
-Nie martw się, znajdziemy sprawcę.
-Szkoda, że nie ma już moich rodziców. Oni umieli by pomóc.
-Może już ich nie ma, ale masz Deza, Trish i mnie- przytuliłam go, ale coś mi się przypomniało - Austin, co to za chłopak na zdjęciu?
-To był mój brat Riker. On też podobno zginął w tym wypadku.
Pogadaliśmy tak jeszcze chwilę. Podszedł do nas policjant i popytał o parę szczegółów. Okazało się, że blondyn zamknął drzwi, ale włamywacz musiał jakoś nimi wejść, bo były otwarte. W pewnej chwili przyszli nasi przyjaciele. Dez bardzo się zdziwił widząc, że jego najlepszy przyjaciel płakał, ale zrozumieli to, gdy im wyjaśniliśmy co się stało. Austin zaproponował czy nie zostalibyśmy u niego na noc. Oczywiście się zgodziłam, ale reszta musiała iść. Gdy wszyscy sobie poszli weszliśmy do środka posprzątać. Szybko skończyliśmy i poszliśmy kończyć piosenkę. U chłopaka w domu jest wiele instrumentów. Co dziwne nie uległy one zniszczeniu. Wspólnie zaśpiewaliśmy ''Na na na'' przy pianinie i wyszło świetnie. Wróciłam się jeszcze do domu po strój kąpielowy i piżamę. Poszliśmy na basen blondyna. Ja oczywiście się opalałam, ale chłopak nie chciał mi na to pozwolić. Wrzucił mnie do wody i skoczył tam razem ze mną. Wyszliśmy z wody i zła zaczęłam go gonić. Humor najwyraźniej mu się poprawił. Zagnałam go z powrotem do basenu. Gdy stał na krawędzi popchnęłam go lekko i wpadł do wody. Wtedy nagle pociągnął mnie ze sobą. I tak dzień minął nam na dokuczaniu sobie nawzajem. W końcu weszliśmy do środka, ponieważ było już ciemno. Poszliśmy przebrać się w piżamy. Ja ubrałam różową piżamę, a on tylko czerwone bokserki.
-Nie przeszkadza ci, że jestem tak ubrany?- spytał- Ale ja zawsze chodzę tak spać.
-Nie no, w porządku. -odpowiedziałam
Poszliśmy sobie przygotować kolację. Austin zrobił nam naleśniki. Urodzony z niego kucharz.
-Bardzo dobre-powiedziałam
-Tja. W sumie racja, ale rano będę musiał chwilę pobiegać, żeby spalić te kalorie.
-Mogę pobiec z tobą-zaproponowałam
Zgodził się. Po skończonym posiłku poszliśmy oglądać film. Oczywiście horror. Jak zawsze ze strachu wtulałam się w blondyna, gdy nagle usłyszeliśmy jakiś hałas. Wyłączyliśmy telewizor i poszliśmy to sprawdzić. Zobaczyliśmy, że ktoś chodzi po ogrodzie i przy basenie. Blondyn wyszedł, chociaż mu to odradzałam. Gdy włamywacz zobaczył Austina od razu uciekł. Zobaczyłam tylko, że uciekinier był brunetem. To nie mógł być przypadek- pomyślałam. Po dokładnym zamknięciu domu poszliśmy skończyć film i zasnęliśmy wtuleni w siebie.
Witajcie. Rozdział o wiele dłuższy ale to tym razem, bo miałam wenę twórczą. Widzę, że lista obserwatorów się powiększa. Bardzo mnie to cieszy, bo to znaczy, że przybywa też czytelników. Dziękuję tym którzy wklejali linki tego bloga do komentarzy pod innymi blogami. Pozdrawiam i komentujcie.
wtorek, 10 września 2013
Rozdział 12
Rano obudziła mnie dzwoniąca komórka. Trochę zła [ bo przerwano mój sen ciekawy sen] odebrałam. Dzwonił Austin.
-Cześć Ally. Nie dzwonię za wcześnie?
-Nie, a która w ogóle jest?-spytałam
-6.00 . O 5 byłem byłem pobiegać. a później nudziłem się to do ciebie zadzwoniłem.
-Byłeś pobiegać? - zdziwiłam się
-Jutro o 5 idę na siłownię, jakby co.
-Wiem, że dbasz o swoje zdrowie.. Przecież stąd jesteś taki wysportowany i umięśniony, ale chodzi mi o to, ze pozwolili ci już chodzić? Przecież jeszcze wczoraj miałeś leżeć, a dzisiaj już biegasz?-zdziwiłam się
-No tak. Lekarze też się dziwili że tak szybko wracam do zdrowia, ale to chyba dlatego, że dbam o siebie. Dzisiaj wychodzę! -oznajmił
-O to super. Powiedzieć reszcie?
-Nie, nie mów im to ma być niespodzianka. Dzisiaj piszemy tą piosenkę czy jutro?
-Może dzisiaj?
Pogadaliśmy tak jeszcze chwilę. Muszę przyznać, że z blondynem gada mi się lepiej niż z kimkolwiek innym. Nie krępuję się przy nim i on przy mnie też nie. Przypomniało mi się, że pojutrze chłopak ma 18 urodziny, a jeszcze nie mam dla niego prezentu. Ale już mam pomysł. Kupię mu nową gitarę. Jako, że pracuję w sklepie muzycznym, to sklep moich rodziców to może dostanę rabat ;] W końcu zeszłam na dół przebrana. Zjadłam śniadanie. Pogadałam chwilę z rodzicami. Dzisiaj i jutro mam wolne, to dobrze się składa. Nagle usłyszałam dzwonek. Ujrzałam w nich Deza i Trish. Razem poszliśmy do chłopaka. Nic im nie mówiłam, ze blondyn dziś wychodzi. W końcu doszliśmy i weszliśmy do sali nr 2. Leżały tam spakowane walizki chłopaka, ale jego tam nie było. Okazało się, że poszedł do baru bo zgłodniał. Gdy do niego poszliśmy akurat składał zamówienie na sałatkę. My też byliśmy głodni więc razem z nim zasiedliśmy do posiłku. Dez był trochę zły, ze sam je frytki z czekoladą, ale Austin mu wyjaśnił, że teraz zdrowo się odżywia. W końcu blondyn dostał wypis i wyszliśmy z budynku. Dez i Tish szybko się z nami pożegnali. Bardzo nas to zdziwiło, bo żyją ze sobą jak pies z kotem. Może jutro nam to wyjaśnią. Poszliśmy do domu chłopaka położyć jego walizki i poszliśmy do mnie. Rodzice akurat zamykali sklep, bo dzisiaj jechali wspólnie na zjazd sklepikarzy, który trwa cały jutrzejszy dzień. Ucieszyli się, że Austin już prawie wyzdrowiał i pożegnali się z nami. Poszliśmy na górę do mojego pokoju i zaczęliśmy pisać piosenkę. Miała się nazywać ,,Na Na Na,, i być o chwilach z przyjaciółmi. Gdy graliśmy ją na pianinie i już kończyliśmy nasze dłonie się zetknęły. Zaczęliśmy się do siebie zbliżać, żadne z nas nie protestowało. Gdy nasze twarze dzieliły milimetry nagle zadzwoniła komórka blondyna. Okazało się, że dzwonili z...
Witajcie. Wiem, przerwane w takim momencie, no ale cóż. Przepraszam, że tak późno, ale od razu mówię, że rozdziały we wtorki i czwartki będą się pojawiać po 20, ponieważ mam tylko godzinę na komputerze dziennie. Niestety. Mam prośbę, byście dodawali siebie do obserwatorów. To nie boli, a da mi dodatkową motywację.
Pozdrawiam.
Subskrybuj:
Posty (Atom)